MVS (Maatschappelijk Verantwoord Shoppen)

Wist je dat jij op je shopzaterdag veel beter bezig bent dan je je bewust bent…..?

Bij Ikea denk ik aan een Zweedse gigant die ons zelf meubels als bouwpakketten in elkaar laat knutselen…….tot aan echtelijke scheidingen aan toe, aangezien de handleiding niet voorziet in “hoe om te gaan met frustratie en wederzijdse ergernis” als de schroefjes niet passen, onderdelen niet bij elkaar lijken te horen…..etc. Ikea is ook de enige winkel die in de ANWB filevermelding voorkomt: vanwege regelmatige kilometerslange file veroorzaakt door overmatige belangstelling, waarbij de afrit (Delft) noodgedwongen moet worden afgezet om een grotere chaos te voorkomen.

Niet bepaald het toonbeeld van een organisatie die haar verantwoording neemt voor de maatschappij, dacht ik. Een organisatie die ‘zo goedkoop mogelijk’  helemaal bovenaan de prioriteitenlijst heeft staan, duurzaamheid en milieu ergens onderaan bungelend, als deze er al op voorkomt. Dacht ik. Tot zover mijn persoonlijke beeldvorming. Tot vandaag, na mijn gesprek met de HR Manager.

Ooit gehoord van een groene CAO? Ikea heeft em. Als eerste in Nederland. Dit houdt bijvoorbeeld in dat je een een goedkope lening krijgt om een roetfilter voor je dieselauto te kopen of een groene auto aan te schaffen. Zo zijn er regelingen ter bevordering van OV en fiets gebruik. Bij de inrichting van de kantoren van Ikea wordt gebruik gemaakt van energiebesparende toepassingen zoals bewegingsmelders en groene stroom. De HR Manager vertelde dat de grondlegger van Ikea zich persoonlijk druk heeft gemaakt over de stapelbaarheid van jawel, gieters. De normale gieters vervuilden namelijk het vervoer door onnodig veel ruimte en lucht in beslag te nemen. De herziene variant is stapelbaar: de gieters sluiten naadloos op elkaar aan eenmaal opgestapeld. De lijst met indrukwekkende prestaties en bijzondere initiatieven op het gebied van MVO en groen ondernemen is aanzienlijk: bijvoorbeeld het doneren van tientallen bomen aan gemeenten of de organisatie van een knuffelnacht waarvan de opbrengt werd gedoneerd aan UNICEF, waar Ikea overigens een belangrijke donateur van is.

Nee, ik heb geen aandelen Ikea. Ik vind dit een mooi voorbeeld van hoe winst en idealen hand en hand kunnen gaan. Sterker nog, zo is het volgens mij bedoeld. Geld verdienen en dit, naast er zelf van te genieten, investeren in de maatschappij, winst terug laten komen in ideële doelen. Zo ken ik meerdere bedrijven die achter de schermen veel doneren aan goede doelen en maatschappelijk betrokken zijn, maar daar zeer bescheiden publiciteit aan geven. Van mij mogen ze daar nu juist mee ‘te koop lopen’. Zeg nou zelf, het shopt op zaterdag toch iets beter als je weet dat een deel van jouw BILLY investering wordt ingezet ter bestrijding van kinderarbeid.

Stuiteren van energie: zet je monitor aan!

De zomer kan voor mij niet lang genoeg duren: de lome energie, de rust op de weg (en in je mailbox), vrolijkheid, en ondertussen ontspannen je werk doen….. Heerlijk.

Over energie gesproken: onlangs stond in de NRC Next een artikel over burn out: een jonge geslaagde twintiger (!) omschreef hoe je in 10 stappen een burn out kunt krijgen.

Ik heb nooit een burn out gehad maar heb genoeg tijden gekend waarin ik de grenzen heb opgezocht. Altijd maar doorgaan. Nooit rust voelen. En ergens onderweg erachter komen dat de mate van energie die je erin hebt gestopt het niet waard is geweest. Niet voor die prijs.

Wat volgens mij een belangrijke ‘clue’  is, is dat je verleerd bent je interne signalen te volgen, simpelweg te voelen wat je echt vindt van wat je doet. In je dagelijks leven moet je nu eenmaal ook weleens het gevoel negeren dat je ergens geen zin in hebt (hoe zou de wereld eruit zien als we dat wel iedere dag mochten doen……….)

Maar als je niet op tijd en regelmatig eraan toe geeft en doet waar je echt zin in hebt en behoefte aan hebt, dan vergeet je hoe dat voelt. Je raakt gewend aan het bedenken wat je moet doen, in plaats van te voelen wat je nodig hebt.

Datzelfde gevoel is ook een belangrijke indicator voor je werk en hoe dit je past. Laten we wel wezen: werk is soms simpelweg een verplichting en daar heb je niet altijd zin in. Het gaat om de weegschaal op langere termijn: wegen de dingen waar je energie uit haalt ruim voldoende op tegen de lasten?

Zet je energiemonitor aan! In een training heb ik eens een goede, simpele oefening hiervoor gekregen (bron: Gezond egocentrisme, Remco Claassen). Stel jezelf drie vragen bij je werkzaamheden: Hoe kijk je ergens naar uit? Hoe voel je je als je het doet? Hoe kom je er vandaan?

Ik kan zelf soms tegen een training op zien (hoe kijk je ergens naar uit): het eerste moment is spannend, je kent de groep nog niet, je weet niet hoe de inhoud uitpakt als dit nieuw is….. Maar ben ik eenmaal bezig (hoe voel je je als het doet), dan gaat alles stromen: de wisselwerking met de groep, leuke oefeningen, zinvolle inhoud, deelnemers die enthousiast zijn…..alles valt dan op zijn plaats. Na afloop stuiter ik echt naar huis van de energie (hoe kom je er vandaan)! Dan weet ik dat ik doe wat bij me past.