Make a difference

Het zien van Michael Jacksons begravenis zet je te denken. Zo’n definitief moment van afscheid nemen, plaatst iemands leven, wie hij of zij is geweest, en wat hij heeft betekend, in perspectief. Michael is in de lijn van Martin Luther King, Nelson Mandela en iedere andere invloedrijke hervormer geplaatst doordat hij de Afro-Amerikanen een volwaardige plek in de wereld heeft gegeven, doordat hij met zijn muziek mensen ‘kleurenblind’ heeft gemaakt. Het grootse beeld wat werd geschetst (wat mij betreft het juiste) steekt dan schril af tegen het beeld van ‘ Wacko Jacko’ , de rechtzaken en alle negatieve berichtgeving over hem. Over de doden niets dan goeds…..: of zie je dan (pas?) zijn waarde en plaats je wat er minder toe deed in het juiste licht?

Begin het het einde voor ogen, zegt Stephen Covey. Een oefening tijdens training of loopbaanbegeleiding die weleens wordt gebruikt om erachter te komen wat je belangrijk vindt in je leven en wat je uiteindelijk allemaal gedaan en betekend wilt hebben, is het voorstellen van je eigen begravenis. Je stelt je daarbij voor dat er mensen die voor jou een belangrijke plaats in je leven hebben ingenomen een speech verzorgen. Wat zeggen deze mensen? Wat zegt je vrouw/man/broer/vriend/zus over wie je was en wat je hebt gedaan?

Stel je eens voor dat de begravenis van Michael jou betrof: hoe zou er dan over jou gesproken worden? Je komt dan al heel dichtbij je persoonlijke missie. Een missie die je richting geeft, die alles wat je dagelijks doet binnen een hoger plan plaatst. Het biedt zicht op wat jij prioriteit zou moeten geven, wil je leven naar wat jou echt raakt. Net zoals Michael het maken van zijn muziek, zijn grote passie, ten dienste heeft gesteld van de wereld, om de armen te helpen, om de verschillen tussen ‘ black and white’ te verkleinen, ‘ to make a difference’ ….. Wat wordt er straks over jou gezegd? How did you make a difference……..?