Lucas Derks

13/07/2009

Lucas DerksIk heb het geluk gehad te zijn opgeleid tot NLP Practitioner door de grondleggers van NLP in Nederland waaronder Lucas Derks en Jaap Hollander (www.iep.nl)

Twee jaar na afronding van de opleiding kwam ik op een zonnige dag Lucas Derks weer  tegen, op een terras in het centrum van Utrecht. Lucas heeft zich ontwikkeld tot het gezicht van NLP en de grondlegger van het sociaal panorama (www.sociaalpanorama.nl). Tijdens de opleiding was ik al geboeid door de verhalen van Lucas over het internationaal trainen in NLP en het sociaal panorama: geweldig dat je het trainen in zo’n fascinerend onderwerp je werk mag noemen en daarbij ook nog eens wat van de wereld kan zien. Gezien de fase van opstarten waarin ik me bevind, had ik sterk het gevoel Lucas niet voor niets te zijn tegengekomen. Ik besloot hem op te zoeken om verder in gesprek te gaan.

Lucas studeerde na de kunstacademie sociale psychologie. Hij was onderzoeker in musea en specialiseerde zich in de praktische toepassing van imaginatietechnieken. Hij vertelde dat hij met 36 jaar deels onderzoeker in musea was, en terwijl hij zich ontwikkelde in NLP bij het IEP. Hij merkte dat hij volledig geboeid was door het onderwerp NLP en de wens begon te leven om zich volledig te richten op het opleiden van groepen in NLP. Hij had een goede positie opgebouwd als onderzoeker wat hem financieel onafhankelijk maakte. Toch besloot hij het roer om te gooien. Hij koos volledig voor NLP als freelancer en ging intensief samenwerken met Jaap Hollander waar hun gezamenlijke boek over NLP het product van is.

De afgelopen vijftien jaar ontwikkelde hij het `sociaal panorama model’ en heeft daarmee binnen en buiten Nederland veel weerklank gevonden. Hij is inmiddels opleider van psychotherapeuten, trainers, managers, mediators, onderhandelaars, conflict coaches maar ook bijvoorbeeld tandartsen.

Lucas vertelde over zijn begintijd als NLP opleider dat hij regelmatig met barstende hoofdpijn van de spanning voor de groepen stond: het trainen ging hem niet bepaald vanzelf af. Hij stond met zijn mond vol tanden bij de zeer kritische deelnemers, wat zeker in de eerste jaren van het destijds omstreden NLP denken regelmatig voorkwam. Toch droomde hij er zelfs van om internationaal te gaan opleiden, en was hij vastbesloten om zich in het vak te bekwamen.

En kijk dan eens naar het contrast: tijdens de opleiding stapt Lucas moeiteloos het podium op voor een groep van 45 man, en legt de principes van NLP uit met zeer droge humor. Hij doet datzelfde o.a. in Duitsland, Polen, Spanje, Rusland, ja zelfs Brazilie.

Lucas heeft me tijdens het gesprek voorzien van tips en trucs: ga NLP in de praktijk brengen met een op een coaching, dit is je basis bij het trainen. Pas op met het blijven volgen van opleidingen: stap de praktijk in, pas het toe. Ga uit van de kracht van je achtergrond (in mijn geval HR): combineer deze ervaring met je nieuwe inzichten: en richt je simpelweg op de thema’s die je boeien. Hij heeft namelijk een eenvoudig basisprincipe: doe alleen wat je leuk vindt…….. dat lijkt me een mooi uitgangspunt.


Passieportret

13/07/2009

PassieIs het je weleens opgevallen dat je mensen tegenkomt op momenten in je leven die erg goed passen (vaak achteraf gezien) bij de situatie of fase waarin je je bevindt, bij vragen waarmee je rond loopt? Bijvoorbeeld een ervaren collega die voor jou de rol van coach perfect vervult, een vroegere vriendin die je weer tegenkomt, bij wie je ineens bijzonder veel aansluiting vindt in de onderwerpen die je bezig houden, een invloedrijke manager die cruciaal voor jouw loopbaan blijkt te zijn. Het leven zorgt op deze manier voor je: het zorgt ervoor dat je precies krijgt wat je nodig hebt op dat moment. Je moet er alleen wel oog voor hebben. Benut de kans van het moment waarop iemand in je leven verschijnt: wat kan ik van hem of haar leren? Ik schets je in ‘ Passieportretten’ een aantal mensen die ik ben tegengekomen die voor mij voorbeelden zijn van persoonlijk meesterschap en het vormgeven van passie in je leven.


Make a difference

13/07/2009

Het zien van Michael Jacksons begravenis zet je te denken. Zo’n definitief moment van afscheid nemen, plaatst iemands leven, wie hij of zij is geweest, en wat hij heeft betekend, in perspectief. Michael is in de lijn van Martin Luther King, Nelson Mandela en iedere andere invloedrijke hervormer geplaatst doordat hij de Afro-Amerikanen een volwaardige plek in de wereld heeft gegeven, doordat hij met zijn muziek mensen ‘kleurenblind’ heeft gemaakt. Het grootse beeld wat werd geschetst (wat mij betreft het juiste) steekt dan schril af tegen het beeld van ‘ Wacko Jacko’ , de rechtzaken en alle negatieve berichtgeving over hem. Over de doden niets dan goeds…..: of zie je dan (pas?) zijn waarde en plaats je wat er minder toe deed in het juiste licht?

Helpende handBegin het het einde voor ogen, zegt Stephen Covey. Een oefening tijdens training of loopbaanbegeleiding die weleens wordt gebruikt om erachter te komen wat je belangrijk vindt in je leven en wat je uiteindelijk allemaal gedaan en betekend wilt hebben, is het voorstellen van je eigen begravenis. Je stelt je daarbij voor dat er mensen die voor jou een belangrijke plaats in je leven hebben ingenomen een speech verzorgen. Wat zeggen deze mensen? Wat zegt je vrouw/man/broer/vriend/zus over wie je was en wat je hebt gedaan?

Stel je eens voor dat de begravenis van Michael jou betrof: hoe zou er dan over jou gesproken worden? Je komt dan al heel dichtbij je persoonlijke missie. Een missie die je richting geeft, die alles wat je dagelijks doet binnen een hoger plan plaatst. Het biedt zicht op wat jij prioriteit zou moeten geven, wil je leven naar wat jou echt raakt. Net zoals Michael het maken van zijn muziek, zijn grote passie, ten dienste heeft gesteld van de wereld, om de armen te helpen, om de verschillen tussen ‘ black and white’ te verkleinen, ‘ to make a difference’ ….. Wat wordt er straks over jou gezegd? How did you make a difference……..?


Persoonlijke strategie

13/07/2009

BrugVeranderen: verandermanagement, veranderen in vijf kleuren, veranderaar…. Het is hét woord van dit moment. Iedereen ‘doet’ aan veranderen; je bent helemaal van deze tijd als je Verandermanager op je kaartje hebt staan (of nog beter: op linkedin hebt vermeld). In een tijd waarin de recessiestorm woedt is dat misschien niet zo vreemd. De reden waarom het mij opvalt is echter puur persoonlijk: ik bevind me namelijk in een verandering. Deze tijd heeft mij juist de kans gegeven om mijn droom in de praktijk te brengen. De markt heeft me voor een keuze gesteld: in een vaste baan stappen of op zelfstandige benen gaan staan….. je begrijpt welke ik heb gekozen. Eindelijk alle ideeen die al zo lang broeien vorm gaan geven; eindelijk me richten op het mooiste onderwerp wat er is: ontwikkeling en ja, verandering. Het fascineert me dat je als mens zoveel ‘power’ in huis hebt om te veranderen en te realiseren wat je maar wilt. Niet iedereen kijkt er zo tegen aan: sterker nog, je wordt toch een beetje voor gek verklaard om in een tijd als deze voor jezelf te beginnen. Kies voor zekerheid! Houd vast aan wat je hebt!

Ik las een artikel over een wereldwijd onderzoek de reacties van het bedrijfsleven op de recessie (bron: NRC). Het Nederlandse bedrijfsleven kwam daarin bedroevend conservatief naar voren: slechts 24% van de Nederlandse bedrijven toonde zch bereid de strategie te wijzigen, nieuwe producten op de markt te brengen, andere markten aan te boren, of de complete bedrijfsstructuur te wijzigen. En dat ten opzichte van de innovatieve aanpak van zo’n 90% van de Japanse bedrijven (!). Mensen zijn vaak bang om te veranderen: zolang alles werkt zoals je het kent, lijkt er niets aan de hand (vernieuwing en innovatie is m.i. juist nodig op het moment dat het goed gaat). Maar zelfs als alle omstandigheden stevig aandringen op grondige herstructurering, een nieuwe koers, een nieuwe aanpak (geldt voor zowel mens als organisatie) dan nog zijn we geneigd vast te houden aan dat wat er is, aan wat bekend is. Waarom zijn we zo bang voor het onbekende, voor risico’s, voor andere wegen? Zeker als we in ons bestaan worden bedreigd (inkomsten, basisbehoeften): dan versmalt ons blikveld om te overleven. Terwijl juist dan van ons wordt gevraagd om onze (persoonlijke) strategie om te gooien. Kies juist voor het onbekende, verken met een andere blik! Makkelijk gezegd? Ja, het vraagt je een beroep te doen op andere vermogens. Het vraagt een andere aanpak, het vraagt om persoonlijk leiderschap.


Hallo wereld!

13/07/2009

MensenWelkom op mijn blog, leuk dat je hier bent! Op deze blog schrijf ik over verandering, groei en , zoals ik dat noem, persoonlijk meesterschap: het vermogen je leven vorm te geven aan de hand van je persoonlijke missie. Mijn missie is namelijk jou je persoonlijke missie te laten ontdekken en dit vorm te geven in je leven. Aan de hand van mijn eigen stappen die ik maak met het opstarten van mijn onderneming, hoop ik jou te inspireren (en te vermaken!). Ik vertel je over wie en wat voor mij als voorbeeld heeft gediend, welke afwegingen ik heb gemaakt, welke inzichten ik heb gekregen, maar ook over de dagelijkse realiteit die ik tegenkom. Enjoy!


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.