Leven van geven

Wat zou er gebeuren als je geen salaris meer vraagt voor hetgeen je doet? Je vraagt geen geld meer voor je diensten maar zegt tegen je baas of je opdrachtgever: bepaal jij maar wat je het waard vindt…….

Deze verfrissende benadering kwam ik tegen in een artikel over Martijn Aslander, (www.martijnaslander.nl) medeoprichter van Lifehacking over slimmer leven en werken. Hij gaat uit van het principe dat we allemaal iets in huis hebben wat we kunnen weggeven aan een ander. In feite is dit een oeroude gedachte: onze oorspronkelijke ruilhandel heeft alleen een middel gekregen, namelijk geld. We zijn daardoor de directe verbinding met de waarde in veel gevallen kwijt. Er is een financieel systeem ontstaan waarop jij maar een klein beetje invloed hebt. Specifieker is voor jouw functie al bepaald wat jouw diensten waard zijn. Als zelfstandige is je invloed groter maar geldt een marktwerking: wat wordt gemiddeld gevraagd voor een freelance specialist? Bovendien is het alleen maar in dit verband formeel mogelijk om geld te verdienen, oftewel ergens waarde aan toe te voegen.

Martijn Aslander leeft al zo’n vijf jaar vanuit het principe: geef weg waarvan je het meeste hebt. Hij heeft zelf een visie ontwikkeld op slimmer werken en leven waarover hij graag praat. Hij geeft hiervan dan ook veel van weg. Als hij ergens spreekt laat hij de toehoorders bepalen wat ze het waard vinden: zo krijgt hij soms toegangskaarten, dan weer een som geld, de volgende keer een etentje.

Wat een mooi natuurlijk systeem: je hebt talenten in huis, je ontwikkelt vaardigheden die uniek zijn. Je laat anderen vervolgens daarvan meegenieten/groeien/profiteren. En voor jou komt in ruil daarvoor van alles terug in de vorm van diensten, talenten, vaardigheden die je zelf niet in huis hebt, of een som geld die iemand het waard vindt………….

Wellicht ben je zelf heel creatief. Of heb je twee rechterhanden. Of weet je veel van een onderwerp waar meerdere mensen mee geholpen zijn. Misschien ben je handig met belastingaangiften. Of kun je goed muziek maken. Denk ook eens aan je luisterend oor, en je handigheid in huis.

MVS (Maatschappelijk Verantwoord Shoppen)

Wist je dat jij op je shopzaterdag veel beter bezig bent dan je je bewust bent…..?

Bij Ikea denk ik aan een Zweedse gigant die ons zelf meubels als bouwpakketten in elkaar laat knutselen…….tot aan echtelijke scheidingen aan toe, aangezien de handleiding niet voorziet in “hoe om te gaan met frustratie en wederzijdse ergernis” als de schroefjes niet passen, onderdelen niet bij elkaar lijken te horen…..etc. Ikea is ook de enige winkel die in de ANWB filevermelding voorkomt: vanwege regelmatige kilometerslange file veroorzaakt door overmatige belangstelling, waarbij de afrit (Delft) noodgedwongen moet worden afgezet om een grotere chaos te voorkomen.

Niet bepaald het toonbeeld van een organisatie die haar verantwoording neemt voor de maatschappij, dacht ik. Een organisatie die ‘zo goedkoop mogelijk’  helemaal bovenaan de prioriteitenlijst heeft staan, duurzaamheid en milieu ergens onderaan bungelend, als deze er al op voorkomt. Dacht ik. Tot zover mijn persoonlijke beeldvorming. Tot vandaag, na mijn gesprek met de HR Manager.

Ooit gehoord van een groene CAO? Ikea heeft em. Als eerste in Nederland. Dit houdt bijvoorbeeld in dat je een een goedkope lening krijgt om een roetfilter voor je dieselauto te kopen of een groene auto aan te schaffen. Zo zijn er regelingen ter bevordering van OV en fiets gebruik. Bij de inrichting van de kantoren van Ikea wordt gebruik gemaakt van energiebesparende toepassingen zoals bewegingsmelders en groene stroom. De HR Manager vertelde dat de grondlegger van Ikea zich persoonlijk druk heeft gemaakt over de stapelbaarheid van jawel, gieters. De normale gieters vervuilden namelijk het vervoer door onnodig veel ruimte en lucht in beslag te nemen. De herziene variant is stapelbaar: de gieters sluiten naadloos op elkaar aan eenmaal opgestapeld. De lijst met indrukwekkende prestaties en bijzondere initiatieven op het gebied van MVO en groen ondernemen is aanzienlijk: bijvoorbeeld het doneren van tientallen bomen aan gemeenten of de organisatie van een knuffelnacht waarvan de opbrengt werd gedoneerd aan UNICEF, waar Ikea overigens een belangrijke donateur van is.

Nee, ik heb geen aandelen Ikea. Ik vind dit een mooi voorbeeld van hoe winst en idealen hand en hand kunnen gaan. Sterker nog, zo is het volgens mij bedoeld. Geld verdienen en dit, naast er zelf van te genieten, investeren in de maatschappij, winst terug laten komen in ideële doelen. Zo ken ik meerdere bedrijven die achter de schermen veel doneren aan goede doelen en maatschappelijk betrokken zijn, maar daar zeer bescheiden publiciteit aan geven. Van mij mogen ze daar nu juist mee ‘te koop lopen’. Zeg nou zelf, het shopt op zaterdag toch iets beter als je weet dat een deel van jouw BILLY investering wordt ingezet ter bestrijding van kinderarbeid.

Stuiteren van energie: zet je monitor aan!

De zomer kan voor mij niet lang genoeg duren: de lome energie, de rust op de weg (en in je mailbox), vrolijkheid, en ondertussen ontspannen je werk doen….. Heerlijk.

Over energie gesproken: onlangs stond in de NRC Next een artikel over burn out: een jonge geslaagde twintiger (!) omschreef hoe je in 10 stappen een burn out kunt krijgen.

Ik heb nooit een burn out gehad maar heb genoeg tijden gekend waarin ik de grenzen heb opgezocht. Altijd maar doorgaan. Nooit rust voelen. En ergens onderweg erachter komen dat de mate van energie die je erin hebt gestopt het niet waard is geweest. Niet voor die prijs.

Wat volgens mij een belangrijke ‘clue’  is, is dat je verleerd bent je interne signalen te volgen, simpelweg te voelen wat je echt vindt van wat je doet. In je dagelijks leven moet je nu eenmaal ook weleens het gevoel negeren dat je ergens geen zin in hebt (hoe zou de wereld eruit zien als we dat wel iedere dag mochten doen……….)

Maar als je niet op tijd en regelmatig eraan toe geeft en doet waar je echt zin in hebt en behoefte aan hebt, dan vergeet je hoe dat voelt. Je raakt gewend aan het bedenken wat je moet doen, in plaats van te voelen wat je nodig hebt.

Datzelfde gevoel is ook een belangrijke indicator voor je werk en hoe dit je past. Laten we wel wezen: werk is soms simpelweg een verplichting en daar heb je niet altijd zin in. Het gaat om de weegschaal op langere termijn: wegen de dingen waar je energie uit haalt ruim voldoende op tegen de lasten?

Zet je energiemonitor aan! In een training heb ik eens een goede, simpele oefening hiervoor gekregen (bron: Gezond egocentrisme, Remco Claassen). Stel jezelf drie vragen bij je werkzaamheden: Hoe kijk je ergens naar uit? Hoe voel je je als je het doet? Hoe kom je er vandaan?

Ik kan zelf soms tegen een training op zien (hoe kijk je ergens naar uit): het eerste moment is spannend, je kent de groep nog niet, je weet niet hoe de inhoud uitpakt als dit nieuw is….. Maar ben ik eenmaal bezig (hoe voel je je als het doet), dan gaat alles stromen: de wisselwerking met de groep, leuke oefeningen, zinvolle inhoud, deelnemers die enthousiast zijn…..alles valt dan op zijn plaats. Na afloop stuiter ik echt naar huis van de energie (hoe kom je er vandaan)! Dan weet ik dat ik doe wat bij me past.

Vrij op wielen

Vrijheid zit tussen je oren! zei mijn moeder altijd. Voor mij zit een gevoel van vrijheid en onafhankelijk vooral tussen de wielen…..

Ik weet nog dat ik een aantal maanden geleden stampvoetend in the middle of nowhere stond , met het gevoel zojuist geamputeerd te zijn….oftewel ik had zojuist mijn lease auto ingeleverd. Hoe dieptragisch kan het zijn. Ik stond woest op de afgesproken inleverplek. Openbaar vervoer was slecht geregeld en betekende een aardige wandeling. Ik had me er totaal niet in verdiept met welke bus of tram ik naar het station moest komen…..alsof ik tot dat moment niet wilde erkennen dat ik toch echt mijn auto moest inleveren. Net zoals al een aantal keer eerder was gebeurd. Ik had bij de andere keren echter de wetenschap dat een nieuwe lease auto op korte termijn op me stond te wachten. Nu wist ik dat het anders zou worden……………..

Terwijl ik langs de kant van de weg bij de uitgang op een taxi (tsja..) stond te wachten was het alsof de garagemedewerker op die plek speciaal voor mij was neergezet: hij keek me met een meelevende blik aan en zei: Tjsa, werken voor een baas he….. Ik was perplex, aangezien ik juist op dat moment het heilige voornemen in gedachten had nooit meer afhankelijk te zijn van een ander, een baas om precies te zijn: wat betreft de auto om maar mee te beginnen.

Morgen gaan we mijn nieuwe (tweedehands) auto ophalen : )))

‘ Vrijhij zijn…ze wil alleen maar …’

MonsterLinkedinBoard………..?

Een van de leukste onderdelen van mijn dagelijkse bezigheden is dat ik eindeloos (nou ja..) mag praten met mensen. Over hun ontwikkeling, over hun visie, over de markt, over werk, over training…..

Vandaag maakte ik kennis met een trainer. Viaviavia zijn we met elkaar in contact gebracht onder het mom: het zou weleens goed zijn als jullie met elkaar gaan praten, misschien kun je eens een opdracht voor deze organisatie doen, je weet maar nooit…..he?

Zo gezegd zo gedaan. Gegevens uitgewisseld. En wat je nu onvermijdelijk als eerste doet is, zodra je een naam en organisatie kent: opzoeken op Linkedin. Terwijl we met elkaar aan de telefoon zaten bespraken we wat we al wisten van elkaar door middel van ons Linkedin profiel. En vervolgens heb ik haar na het gesprek uitgenodigd om te linken. We linken wat af!

Voordat je in gesprek gaat met iemand kun je er zeker van zijn dat je bent gelinked: dat wil zeggen: gescreened via Linkedin. Linkedin is meer en meer een geaccepteerd zakelijk netwerk geworden die je gebruikt om je gesprekspartner in te schatten.

Met mijn gesprekspartner filosofeerden we verder over dit verschijnsel, eenmaal ontdekt dat we beiden elkaars profiel hadden bestudeerd. Met de toename van het aantal ZZP’ers, en het ontstaan van nieuwe samenwerkingsverbanden (namelijk op basis van de inhoud een tijdelijke overeenkomst met elkaar aangaan zonder tussenkomst van een bureau of vorm van werkgeverschap) is Linkedin een mooie en snelle oplossing om elkaar op te zoeken en te vinden. Je hebt helemaal zelf in de hand hoe je jezelf presenteert en met wie je jouw netwerk uitbreidt. Het wordt steeds meer gebruikt om mensen gericht op te zoeken voor een bepaald project. Feitelijk is het de online belichaming van hoe het netwerken werkt: je bouwt een zakelijk netwerk op, die door middel van Linkedin direct zichtbaar wordt.

Lucas Derks

Ik heb het geluk gehad te zijn opgeleid tot NLP Practitioner door de grondleggers van NLP in Nederland waaronder Lucas Derks en Jaap Hollander (www.iep.nl)

Twee jaar na afronding van de opleiding kwam ik op een zonnige dag Lucas Derks weer  tegen, op een terras in het centrum van Utrecht. Lucas heeft zich ontwikkeld tot het gezicht van NLP en de grondlegger van het sociaal panorama (www.sociaalpanorama.nl). Tijdens de opleiding was ik al geboeid door de verhalen van Lucas over het internationaal trainen in NLP en het sociaal panorama: geweldig dat je het trainen in zo’n fascinerend onderwerp je werk mag noemen en daarbij ook nog eens wat van de wereld kan zien. Gezien de fase van opstarten waarin ik me bevind, had ik sterk het gevoel Lucas niet voor niets te zijn tegengekomen. Ik besloot hem op te zoeken om verder in gesprek te gaan.

Lucas studeerde na de kunstacademie sociale psychologie. Hij was onderzoeker in musea en specialiseerde zich in de praktische toepassing van imaginatietechnieken. Hij vertelde dat hij met 36 jaar deels onderzoeker in musea was, en terwijl hij zich ontwikkelde in NLP bij het IEP. Hij merkte dat hij volledig geboeid was door het onderwerp NLP en de wens begon te leven om zich volledig te richten op het opleiden van groepen in NLP. Hij had een goede positie opgebouwd als onderzoeker wat hem financieel onafhankelijk maakte. Toch besloot hij het roer om te gooien. Hij koos volledig voor NLP als freelancer en ging intensief samenwerken met Jaap Hollander waar hun gezamenlijke boek over NLP het product van is.

De afgelopen vijftien jaar ontwikkelde hij het `sociaal panorama model’ en heeft daarmee binnen en buiten Nederland veel weerklank gevonden. Hij is inmiddels opleider van psychotherapeuten, trainers, managers, mediators, onderhandelaars, conflict coaches maar ook bijvoorbeeld tandartsen.

Lucas vertelde over zijn begintijd als NLP opleider dat hij regelmatig met barstende hoofdpijn van de spanning voor de groepen stond: het trainen ging hem niet bepaald vanzelf af. Hij stond met zijn mond vol tanden bij de zeer kritische deelnemers, wat zeker in de eerste jaren van het destijds omstreden NLP denken regelmatig voorkwam. Toch droomde hij er zelfs van om internationaal te gaan opleiden, en was hij vastbesloten om zich in het vak te bekwamen.

En kijk dan eens naar het contrast: tijdens de opleiding stapt Lucas moeiteloos het podium op voor een groep van 45 man, en legt de principes van NLP uit met zeer droge humor. Hij doet datzelfde o.a. in Duitsland, Polen, Spanje, Rusland, ja zelfs Brazilie.

Lucas heeft me tijdens het gesprek voorzien van tips en trucs: ga NLP in de praktijk brengen met een op een coaching, dit is je basis bij het trainen. Pas op met het blijven volgen van opleidingen: stap de praktijk in, pas het toe. Ga uit van de kracht van je achtergrond (in mijn geval HR): combineer deze ervaring met je nieuwe inzichten: en richt je simpelweg op de thema’s die je boeien. Hij heeft namelijk een eenvoudig basisprincipe: doe alleen wat je leuk vindt…….. dat lijkt me een mooi uitgangspunt.

Passieportret

Is het je weleens opgevallen dat je mensen tegenkomt op momenten in je leven die erg goed passen (vaak achteraf gezien) bij de situatie of fase waarin je je bevindt, bij vragen waarmee je rond loopt? Bijvoorbeeld een ervaren collega die voor jou de rol van coach perfect vervult, een vroegere vriendin die je weer tegenkomt, bij wie je ineens bijzonder veel aansluiting vindt in de onderwerpen die je bezig houden, een invloedrijke manager die cruciaal voor jouw loopbaan blijkt te zijn. Het leven zorgt op deze manier voor je: het zorgt ervoor dat je precies krijgt wat je nodig hebt op dat moment. Je moet er alleen wel oog voor hebben. Benut de kans van het moment waarop iemand in je leven verschijnt: wat kan ik van hem of haar leren? Ik schets je in ‘ Passieportretten’ een aantal mensen die ik ben tegengekomen die voor mij voorbeelden zijn van persoonlijk meesterschap en het vormgeven van passie in je leven.

Make a difference

Het zien van Michael Jacksons begravenis zet je te denken. Zo’n definitief moment van afscheid nemen, plaatst iemands leven, wie hij of zij is geweest, en wat hij heeft betekend, in perspectief. Michael is in de lijn van Martin Luther King, Nelson Mandela en iedere andere invloedrijke hervormer geplaatst doordat hij de Afro-Amerikanen een volwaardige plek in de wereld heeft gegeven, doordat hij met zijn muziek mensen ‘kleurenblind’ heeft gemaakt. Het grootse beeld wat werd geschetst (wat mij betreft het juiste) steekt dan schril af tegen het beeld van ‘ Wacko Jacko’ , de rechtzaken en alle negatieve berichtgeving over hem. Over de doden niets dan goeds…..: of zie je dan (pas?) zijn waarde en plaats je wat er minder toe deed in het juiste licht?

Begin het het einde voor ogen, zegt Stephen Covey. Een oefening tijdens training of loopbaanbegeleiding die weleens wordt gebruikt om erachter te komen wat je belangrijk vindt in je leven en wat je uiteindelijk allemaal gedaan en betekend wilt hebben, is het voorstellen van je eigen begravenis. Je stelt je daarbij voor dat er mensen die voor jou een belangrijke plaats in je leven hebben ingenomen een speech verzorgen. Wat zeggen deze mensen? Wat zegt je vrouw/man/broer/vriend/zus over wie je was en wat je hebt gedaan?

Stel je eens voor dat de begravenis van Michael jou betrof: hoe zou er dan over jou gesproken worden? Je komt dan al heel dichtbij je persoonlijke missie. Een missie die je richting geeft, die alles wat je dagelijks doet binnen een hoger plan plaatst. Het biedt zicht op wat jij prioriteit zou moeten geven, wil je leven naar wat jou echt raakt. Net zoals Michael het maken van zijn muziek, zijn grote passie, ten dienste heeft gesteld van de wereld, om de armen te helpen, om de verschillen tussen ‘ black and white’ te verkleinen, ‘ to make a difference’ ….. Wat wordt er straks over jou gezegd? How did you make a difference……..?

Persoonlijke strategie

Veranderen: verandermanagement, veranderen in vijf kleuren, veranderaar…. Het is hét woord van dit moment. Iedereen ‘doet’ aan veranderen; je bent helemaal van deze tijd als je Verandermanager op je kaartje hebt staan (of nog beter: op linkedin hebt vermeld). In een tijd waarin de recessiestorm woedt is dat misschien niet zo vreemd. De reden waarom het mij opvalt is echter puur persoonlijk: ik bevind me namelijk in een verandering. Deze tijd heeft mij juist de kans gegeven om mijn droom in de praktijk te brengen. De markt heeft me voor een keuze gesteld: in een vaste baan stappen of op zelfstandige benen gaan staan….. je begrijpt welke ik heb gekozen. Eindelijk alle ideeen die al zo lang broeien vorm gaan geven; eindelijk me richten op het mooiste onderwerp wat er is: ontwikkeling en ja, verandering. Het fascineert me dat je als mens zoveel ‘power’ in huis hebt om te veranderen en te realiseren wat je maar wilt. Niet iedereen kijkt er zo tegen aan: sterker nog, je wordt toch een beetje voor gek verklaard om in een tijd als deze voor jezelf te beginnen. Kies voor zekerheid! Houd vast aan wat je hebt!

Ik las een artikel over een wereldwijd onderzoek de reacties van het bedrijfsleven op de recessie (bron: NRC). Het Nederlandse bedrijfsleven kwam daarin bedroevend conservatief naar voren: slechts 24% van de Nederlandse bedrijven toonde zch bereid de strategie te wijzigen, nieuwe producten op de markt te brengen, andere markten aan te boren, of de complete bedrijfsstructuur te wijzigen. En dat ten opzichte van de innovatieve aanpak van zo’n 90% van de Japanse bedrijven (!). Mensen zijn vaak bang om te veranderen: zolang alles werkt zoals je het kent, lijkt er niets aan de hand (vernieuwing en innovatie is m.i. juist nodig op het moment dat het goed gaat). Maar zelfs als alle omstandigheden stevig aandringen op grondige herstructurering, een nieuwe koers, een nieuwe aanpak (geldt voor zowel mens als organisatie) dan nog zijn we geneigd vast te houden aan dat wat er is, aan wat bekend is. Waarom zijn we zo bang voor het onbekende, voor risico’s, voor andere wegen? Zeker als we in ons bestaan worden bedreigd (inkomsten, basisbehoeften): dan versmalt ons blikveld om te overleven. Terwijl juist dan van ons wordt gevraagd om onze (persoonlijke) strategie om te gooien. Kies juist voor het onbekende, verken met een andere blik! Makkelijk gezegd? Ja, het vraagt je een beroep te doen op andere vermogens. Het vraagt een andere aanpak, het vraagt om persoonlijk leiderschap.

Hallo wereld!

Welkom op mijn blog, leuk dat je hier bent! Op deze blog schrijf ik over verandering, groei en , zoals ik dat noem, persoonlijk meesterschap: het vermogen je leven vorm te geven aan de hand van je persoonlijke missie. Mijn missie is namelijk jou je persoonlijke missie te laten ontdekken en dit vorm te geven in je leven. Aan de hand van mijn eigen stappen die ik maak met het opstarten van mijn onderneming, hoop ik jou te inspireren (en te vermaken!). Ik vertel je over wie en wat voor mij als voorbeeld heeft gediend, welke afwegingen ik heb gemaakt, welke inzichten ik heb gekregen, maar ook over de dagelijkse realiteit die ik tegenkom. Enjoy!